Deprogramacja

utrata zębów, przeszkody zwarciowe, starcie patologiczne, stres powodują zmiany w pracy mięśni wymuszając przyjmowanie przez żuchwę nieprawidłowej pozycji względem szczęki. Skurcz jednego mięśnia powoduje rozciągnięcie innego, a następnie jego skurcz. W celu zniwelowania pamięci nerwowo – mięśniowej i odtworzenia prawidłowej relacji centralnej konieczne jest przeprowadzenie deprogramacji. Przedmiot umieszczony pomiędzy zębami przednimi, wywołując dyskluzję w obrębie zębów bocznych w ciągu kilku minut eliminuje pamięć mięśni i zmniejsza ich aktywność. Według Lermana pamięć mięśniowa wynosi mniej niż 2 minuty, według Koisa deprogramacja powinna trwać 7 dni. Metody deprogramacji dzieli się na aktywne wymagające aktywności pacjenta oraz bierne stabilizujące żuchwę w określonym położeniu. Wszystkie metody prowadzą do relaksacji mięśni oraz odciążenia struktur stawów skroniowo – żuchwowych. Deprogramacja powinna być wykonywana w leczeniu zaburzeń czynnościowych narządu żucia związanych z nadmiernym napięciem mięśni oraz przy przebudowie zwarcia. Jeżeli pacjent użytkuje deprogramator i nowe zwarcie jest takie samo jak dotychczasowe, można zmienić jedynie wysokość zwarcia, natomiast jeżeli nowe zwarcie jest inne niż dotychczasowe należy zmienić zwarcie.

 

słowa klucze: , , , ,