Odciążenia

Metody odciążenia protezy: zdjęcie warstwy masy wycisku (metoda niedokładna, powstają komory ssące), pogrubienie modelu roboczego warstwami folii (metoda niedokładna), wycisk wybiórczo – odciążający wg Kozłowskiego (najdokładniejsza metoda). Wycisk odciążający stosuje się przy obecności miejsc podatnych na ucisk jak brodawki przysieczne, wał podniebienny, otwory podniebienne większe (pry nadwrażliwości nerwów podniebiennych), otwory bródkowe (przy dużym zaniku żuchwy), ruchomy wyrostek zębodołowy (grzebień koguci), bolesna kresa żuchwowo – gnykowa, guzek żuchwowy, wyrośla kostne oraz wykazującej duże różnice podatności błonie śluzowej. 

Łyżkę indywidualną należy sperforować w miejscu odciążenia, aby w czasie wykonywania wycisku nadmiar masy wychodził przed otwór. Następnie wycina się fragment masy w miejscu odciążenia i pobiera drugi wycisk na łyżce standardowej obejmującej łyżkę indywidualną. Ucisk masy wyciskowej w wyciętym miejscu jest znacznie mniejszy, ponieważ stanowi ono kanał odpływowy.