Proteza Nakładowa

proteza nakładowa, overdenture, ovd stanowi uzupełnienie protetyczne ruchome, w których jako filary można wykorzystać korzenie zębów dyskwalifikowane jako konwencjonalne filary protetyczne, korzenie znacznie rozchwiane, korzenie, których 1/3 długości tkwi w zębodole, pokrywające na całej powierzchni korzenie zębów lub implantów oraz przyzębie brzeżne. Koncepcja pozostawiania uzupełnienia szczątkowego została opublikowana przed Ledgera w 1856r. Crum i Rooney zaobserwowali, że zanik kości wyrostka zębodołowego u pacjentów użytkujących protezy overdenture w ciągu 4 lat wynosi 0,6 mm, natomiast u pacjentów użytkujących protezy całkowite 5 mm. Ponieważ ozębna jest bardzo odporna na działanie sił pionowych (podatność ozębnej 0,4mm ; podatność błony śluzowej 0,8mm – 1,2mm), osiowe przenoszenie sił żucia pobudza kość wyrostka zębodołowego do procesów odnowy. Najlepsze ograniczenie ruchów bocznych i przednio-tylnych uzyskuje się przy wykorzystaniu elementów retencyjnych opartych na 3 i 5. Podczas wykonywania protez overdenture wykorzystuje się precyzyjne elementy retencyjne: zaczepy kulowe, zespolenia kładkowe (belki), korony teleskopowe, elementy magnetyczne (wkład kobaltowo-palladowy, magnes kobaltowo-samarowy). Matrycę (mater) stanowi element otaczający, natomiast patrycę (pater) element wystający. Należy pamiętać, że zachowanie korzeni jedynie wydłuża o nieokreślony okres czasu pozostawienie korzeni i powinno być traktowane przez świadomego pacjenta jako leczenie stanowiące stopniowe przechodzenia do bezzębia. Przed wykonaniem protezy nakładowej należy zwrócić szczególną uwagę na obecność podcieni wyrostka zębodołowego i ilość miejsca w zwarciu dla precyzyjnych elementów retencyjnych, ponieważ szczególnie zespolenia kładkowe jak i korony teleskopowe zajmują dużo miejsca.

zębodołowego ; kładka Ackermanna / belka Ackermanna – elastyczna, na przekroju okrągła lub owalna, może być dopasowana do kształtu wyrostka ; kładka Hadera / belka Hadera.

Postępowanie: I – wykonanie nowej protezy z osadzeniem matryc w protezie w gabinecie (czas na osiadanie, ale gorsze wiązanie akrylu): leczenie kanałowe, pozostawienie 2-3mm zęba naddziąsłowo, opracowanie pod wkład koronowo-korzeniowy odlewany z metalu z zaczepem kulowym, pobranie wycisków pod wkład, zabezpieczenie korzeni materiałem tymczasowym, użytkowanie przez pacjenta protezy 8-12 tygodni w celu osiadania, zacementowanie wkładów z zaczepami kulowymi, wytworzenie miejsca w protezie na matryce frezem z kanałami odpływowymi, założenie matryc na patrycę, pokrycie matryc cienką folią spożywczą, wprowadzenie szybkopolimeru do protezy, zagryzienie protez przez pacjenta, usunięcie nadmiarów, wygładzenie i polerowanie.

II – wykonanie nowej protezy z osadzeniem matryc w protezie w pracowni (brak czasu na osiadanie, ale lepsze wiązanie akrylu): po osadzeniu wkładów koronowo – korzeniowych pobiera się wycisk czynnościowy na twardej płycie z ustawionymi zębami (metoda Płonki), technik wykonuje metalowe łożyska dla matryc i osadza je szybkopolimerem. Ponieważ w początkowym okresie proteza szybko osiada, dlatego wskazane jest podścielenie po 8-12 tygodniach.

Bibliografia:
Budkiewicz A. ; Protezy szkieletowe ; PZWL ; Warszawa ; 2004.
Bartlińska K. ; Precyzyjne elementy retencyjne stosowane w protezach ruchomych – przegląd piśmiennictwa ; Twój
Przegląd Stomatologiczny ; 2013.
Kochanowski M. ; Leczenie protetyczne pacjentów z rozległymi brakami międzyzębowymi z wykorzystaniem precyzyjnych elementów retencyjnych – opis przypadku ; Stomatologia Współczesna ; 2007.
Hędzelek W., Rzątowski S. ; Wykorzystanie precyzyjnych elementów prefabrykowanych dla uzyskania optymalnego prowadzenia protezy ruchomej ; Protetyka Stomatologiczna ; 2006.
Kubiak W., Grodecki P. ; Niektóre elementy precyzyjne stosowane w protetyce stomatologicznej – przegląd piśmiennictwa – część I. ; Protetyka Stomatologiczna ; 1998.
Machnikowski I. ; Zastosowanie precyzyjnych elementów retencyjnych u pacjentów z rozległymi brakami zębowymi ; Protetyka Stomatologiczna ; 2002.
Spiechowicz E. ; Protetyka stomatologiczna ; PZWL ; Warszawa ; 2004.
Panek H. ; Nowe technologie w protetyce stomatologicznej ; Akademia Medyczna we Wrocławiu ; Wrocław ; 2006.
Jenkins G. ; Precyzyjne elementy retencyjne ; Wydawnictwo Kwintesencja ; 2001.
Michalska S. ; Leczenie protetyczne z zastosowaniemprecyzyjnych elementów retencyjnych – opis przypadku ; Stomatologia Współczesna ; 2011.
Kubiak W., Grodecki P. ; Niektóre elementy precyzyjne stosowane w protetyce stomatologicznej – przegląd piśmiennictwa – część II ; Protetyka Stomatologiczna ; 1998.
Koczorowski R. ; Wykorzystanie elementów precyzyjnych w leczeniu implantoprotetycznym ; Dental Medical Problems ; 2006.
Rolski D. ; Zastosowanie zaczepów precyzyjnych OTEquator profile w leczeniu protetycznym pacjenta po chirurgicznym leczeniu raka dna jamy ustnej ; Protetyka Stomatologiczna ; 2011.
Koczorowski R. ; Zastosowanie zamków ASC-52 jako elementów retencyjnych dolnej protezy wspartej na dwóch
wszczepach filarowych – opis przypadku ; Protetyka Stomatologiczna ; 2007.
Lisiakiewicz W., Mierzwińska-Nastalska E. ; Zastosowanie systemu Locator w rehabilitacji pacjentów bezzębnych – przegląd piśmiennictwa ; Nowa Stomatologia ; 2012.
Adamczyk E. ; Ocena retencji i stabilizacji protez całkowitych dolnych opartych na wszczepach systemu Branemarka ; Protetyka Stomatologiczna ; 2000.
Boerrigter ; Patient satisfaction and chewing ability with implant – retained mandibular overdentures: a comparison with new complete dentures with or without prcprosthetic surgery ; Journal of Oral and Maxilofacial Surgery ; 1995.
Chaffee N. ; Prosthetic complications in an implant retained mandibular overdenture population: Initial analysis of a prospective study ; Journal of Prosthetic Dentistry ; 2002.
Grunt R., Roomy J. ; Alveolar bone loss in overdentures: a 5 years study ; Journal of Prosthetic Dentistry ; 1978.
Ettinger R., Jakobsen J. ; A comparison of patient satisfaction and dentist evaluation of overdenture therapy. Community Dent. Oral Epidemiology ; 1997.
Gołębiewska A. ; Ocena zaników wyrostków zębodołowych żuchwy u bezzębnych pacjentów ; Protetyka Stomatologiczna ; 1997.
Loster B., Steczko W. ; Overdentures na zatrzaskach korzeniowych – doświadczenia własne ; Protetyka Stomatologiczna ; 1997.
Sierpińska T., Gołębiewska M. ; Ocena protez overdenture wspartych na zatrzaskach osiowych Rhein 83 w opinii lekarza i pacjenta ; Protetyka Stomatologiczna ; 2001.
Stendera R., Spiechowicz E. ; Analiza wczesnych niepowodzeń w leczeniu protetycznym z użyciem uzupełnień typu overdenture ; Protetyka Stomatologiczna ; 1998.
Ruchała-Tyszler A., Loster B. ; Zastosowanie protez typu overdenture wspartych na wszczepach zębowych u pacjentów bezzębnych – przegląd piśmiennictwa ; Implantoprotetyka ; 2007.