Proteza

Jeżeli od utraty zębów naturalnych minęło dużo czasu, wyrostek zębodołowy zanika nie tylko w wymiarze pionowym ale także przedsionkowo – językowym powodując, że nacisk siodła przyszłej protezy osiadającej będzie nadmierny, stanowiąc konieczność jej wielokrotnego korygowania, szczególnie przy cienkiej warstwie tkanki podśluzowej. W takich sytuacjach bardziej korzystne może okazać się zastosowanie protez śluzówkowo – ozębnowych. Podczas odtwarzania braków skrzydłowych w bocznych strefach podparcia, pojawia się konieczność odciążenia siodła protezy w 1/3 części dystalnej, aby uniknąć nadmiernych obciążeń uzębienia resztkowego. Ponadto w wyniku nieuniknionego dalszego zaniku wyrostka zębodołowego będzie dochodziło do wysunięcia i niekontrolowanych zmian położenia, nachylenia zębów przeciwstawnych. Z tych powodów uzupełnianie braków skrzydłowych protezami ruchomymi nie jest zalecane, wskazane jest natomiast zastosowanie implantów. Ponadto protezy oparte na implantach pozwalają na zwiększenie siły żucia o 85%. Protezy na implantach mogą posiadać dodatkowe elementy utrzymujące jak belka Doldera, magnezy, zaczepy kulowe. Pozycja zębów przednich nie powinna być wychylona aby mięsień okrężny ust oraz mięsień bródkowy nie powodowały zdejmowania protezy z podłoża. W przypadku ostrego wyrostka zębodołowego zalecane jest miękkie podścielenie. metalozy i alergie. Pękanie protez jest najczęściej spowodowane brakiem wizyt kontrolnych i okresowego podścielania.

W protezach całkowitych należy dążyć do uzyskania okluzji obustronnie zbalansowanej z kontaktami zębów bocznych na guzkach podniebiennych z jednoczesnym wyeliminowaniem fenomenu Christensena.