Protezy Teleskopowe

Teleskopy to system koron podwójnych, których główną siłę utrzymania zapewnia bezpośrednie tarcie (metal – metal). Elementy zakotwiczające (rygle, zamki, zespolenia kładkowe, zatrzaski korzeniowe) mogą być umieszczone wewnątrz korony lub na zewnątrz korony. Korony teleskopowe mogą być wykonane przy wszystkich rodzajach braków zębowych. Proteza teleskopowa na implantach musi być pasywna ponieważ nie ma tolerancji na odchylenie zębów. Wkładki na korony teleskopowe wykonywane są z tłoczonego teflonu. Gdy korona teleskopowa wykonywana jest w odcinku przednim, zęby należy licować tym samym materiałem, aby kolor pasował. Korony wewnętrzne cementuje się mocnym cementem a korony zewnętrzne słabym. Różne elementy bezklamrowe można łączyć pod warunkiem jednego toru wprowadzenia. Ringteleskop zapewnia dużą powierzchnię retencyjną. Teleskopy wymagają więcej miejsca ze względu na podwójny system koron, a w odcinku przednim wychylają zęby. Przy alergii na metale można wykonać teleskop z tlenku cyrkonu, w którym margin jest pokrywany akrylem. W przypadku obecności jednego lub dwóch zębów na środku łuku należy wykonać teleskopy 0* (rezylientne). W przypadku uczulenia na wszystko możliwe jest zastosowanie PEEK (A1, A2, A3).

Zalety: stabilizacja zębów, lepsze utrzymanie protezy, możliwość uniknięcia szlifowania i leczenia kanałowego zębów znacznie pochylonych, lepsza higiena niż w koronach zblokowanych, duża możliwość redukcji płyty protezy. Należy pamiętać, aby technik nie tworzył pustej przestrzeni na powierzchniach żujących kikutów w nadbudowie protetycznej. W przypadku zwiększenia ruchomości można zastosować wewnątrzkoronowe wkładki rozprężające z żywicy do uszczelniania teleskopów (FGP), wkładki ze złota galwanicznego lub wkładki z tworzywa sztucznego w systemie press wklejane do suprakonstrukcji.

Wady: wysoka cena, duży stopień trudności wykonania, powodują powstawanie recesji z przeciążeń ale zęby pozostają stabilne, elementy koron wewnętrznych mogą być widoczne. Wizyty kontrolne powinny odbywać się co rok, na których należy sprawdzać czy nie trzeba podścielić protezy (GC Relign, FGP).

Etapy: konsultacja, waxup, leczenie kanałowe, preparacja, kontrola surowych teleskopów z wydłużonymi kanałami, wycisk na łyżce indywidualnej po przewierceniu łyżki w miejscach odlewów, oblanie kanałów flow w celu ich uchwycenia z łyżką wyciskową i żeby połączyły się z masą, kontrola suprakonstrukcji, rejestracja zwarcia, dobór koloru, kontrola, na metalu ma być stoper, który ma przylegać na metalu, jeśli stoper nie przylega, należy wykonać wycisk podścielający, na próbie protezy należy pobrać wycisk masą typu light i równocześnie alginatem ; cementowanie, cienka warstwa przyszyjkowo light na koronę zewnętrzną do wnętrza korony wewnętrznej i dopiero cement, przy cementowaniu korony wewnętrznej tylko po 2-3, natomiast reszta jest wprowadzana na sucho. Jeśli przewidujemy podścielanie to płyty nie robimy metalowej, ponieważ materiał podścielający trudno jest połączyć z metalem.

 

słowa klucze: , , ,