Ropień Dołu Nadkłowego

Ropień dołu nadkłowego, abscessus fossae caninae jest ropniem wewnątrzustnym, którego źródłem zakażenia jest kieł, pierwszy ząb przedtrzonowy lub siekacz boczny. Rozpoczyna się na przedniej powierzchni szczęki powyżej sklepienia przedsionka jamy ustnej jako ropień podokostnowy, a następnie rozprzestrzenia się do góry do okolicy podoczodołowej. Charakterystycznymi objawami ropnia dołu nadkłowego jest bolesny obrzęk okolicy podoczodołowej, policzka, powieki dolnej, przyśrodkowego kąta oka oraz wargi górnej, wygładzenie fałdu nosowo-wargowego, spłycenie przedsionka jamy ustnej nad zębem przyczynowym oraz jego sąsiedztwie pokrytego zaczerwienioną i obrzękniętą błoną śluzową, silne dolegliwości bólowe, wysoka temperatura ciała, odczyn ze strony regionalnych węzłów chłonnych. Stopniowo skóra pokrywająca tkanki zmienione zapalnie staje się napięta, lśniąca i zaczerwieniona. Zajęcie okolicy przyśrodkowego kąta oka może spowodować przedostanie się zakażenia przez żyłę kątową do mózgu i powodować stan zagrożenia życia.

Postępowanie: ze względu na możliwe powikłania /zakrzep zatoki jamistej,ropień oczodołu/, nacięcie ropnia, otwarcie komory lub ekstrakcję zęba wykonuje się w osłonie antybiotykowej, a ze względu na ograniczoną skuteczność znieczulenia miejscowego stosuje się krótkotrwałe znieczulenie ogólne. cięcie prowadzi się w sklepieniu przedsionka od siekacza bocznego do pierwszego przedtrzonowca, rozwarstwia się tkanki, opróżnia jamę ropnia i zakłada gumowy dren.