Ropień Podśluzówkowy

zapalenie tkanek okołowierzchołkowych ostre ropne: ropień podśluzówkowy, periodontitis periapicalis acuta: abscessus submucosus jest najczęściej następstwem dalszego rozwoju nieleczonego ostrego zapalenia tkanek okołowierzchołkowych (periodontitis periapicalis acuta), w wyniku którego powstaje wysięk zapalny uciskający tkanki okołowierzchołkowe i rozpoczynający resorpcję tkanek przy udziale mediatorów zapalnych. Gromadzący się wysięk ropny szuka ujścia przez tkanki stanowiące najmniejszy opór, dlatego przedostaje się przez kość i okostną pod błonę śluzową jamy ustnej. Jeżeli ropień podśluzówkowy stanowi zejście ropnia podokostnowego dochodzi do znacznego ustąpienia objawów bólowych ze względu na rozlanie się stanu zapalnego na większym obszarze z powodu mniejszego oporu tkanek. Stopień zniszczenia kości w okolicy wierzchołka korzenia jest bezpośrednio związany z ilością endotoksyn znajdujących się wewnątrz kanału korzenia.
Objawy: bólowe mniej nasilone niż przy ropniu podokostnowym, ból na dotyk, nagryzanie, ból samoistny, ból pulsujący, ból promieniujący, ból nasilający się w nocy (w pozycji leżącej), ciepło nasila ból, zimno łagodzi, zwiększona ruchomość II* lub III*, odpowiednie węzły chłonne są powiększone, miękkie i bolesne, widoczny ropień podśluzówkowy w okolicy wierzchołka korzenia zęba przyczynowego, dodatni objaw Owińskiego, dodatni objaw Smrekera, przetoka, objawy ogólne w postaci podwyższonej temperatury oraz złego samopoczucia. W jamie ustnej widoczny ząb po urazie, głęboki ubytek lub rozległe wypełnienie. Na zdjęciu rtg widoczne poszerzenie szpary ozębnej na skutek resorpcji blaszki kostnej wyrostka zębodołowego i cementu korzenia przez wysięk ropny. Dolegliwości na opukiwanie mogą również obejmować zęby sąsiednie jednak w mniejszym nasileniu.
Leczenie: trepanacja zęba w celu ułatwienia ewakuacji wysięku ropnego, nacięcie ropnia, wyłączenie zęba ze zgryzu, następnie antyseptyczne leczenie kanałowe. Jeżeli wysięk ropny nie wydostaje się z kanału zęba, dopuszczalne jest wprowadzenie narzędzia poza otwór anatomiczny. Jeżeli ilość wysięku jest na tyle duża, że uniemożliwia założenie preparatów leczniczych, dopuszczalne jest pozostawienie otwartej komory zęba na 24 godziny (leczenie otwarte). Na kolejnej wizycie, gdy istnieje możliwość uzyskania suchości w kanale przeprowadza się antyseptyczne leczenie kanałowe, pozostawia się preparat leczniczy i zamyka się komorę szczelnym wypełnieniem tymczasowym. W przypadku występowania objawów ogólnych lub braku możliwości ewakuacji wysięku ropnego wskazana jest antybiotykoterapia.
Bibliografia:

ol
Cardoso F.G., Ferreira N.S., Martinho F.C., Nascimento G.G., Manhães LR Jr., Rocco M.A., Carvalho C.A., Valera M.C. ; Correlation between Volume of Apical Periodontitis Determined by Cone-beam Computed Tomography Analysis and Endotoxin Levels Found in Primary Root Canal Infection ; Journal of Endodontics ; 2015.
Arabska – Przedpełska B., Pawlicka H. ; Współczesna endodoncja w praktyce ; 2004.

słowa klucze: , ,