Staw Skroniowo Żuchwowy

Górne i dolne piętro stawu skroniowo-żuchwowego wykształca się między dziesiątym, a dwunastym tygodniem życia płodowego. 

Zakres ruchu krążka stawu skroniowo-żuchwowego uzależniony jest od budowy krążka, wartości ciśnienia wewnątrzstawowego, mięśnia skrzydłowego bocznego górnego, górnej blaszki strefy dwublaszkowej.

Subluksacja, podwichnięcie – wyskakiwanie za każdym razem ku przodowi przy szerokim otwieraniu ust, brak dolegliwości bólowych, suchy trzask, tor odwodzenia żuchwy ulega znacznemu odchyleniu, a następnie powrotowi do płaszczyzny przyśrodkowej przy przechodzeniu nad szczytem guzka stawowego, charakterystyczny niewielki dołek za wyrostkiem stawowym po szerokim otwarciu ust.

doprzednie zablokowanie krążka stawowego – krążek znajduje się przed głową żuchwy doprzednio i przyśrodkowo podczas ruchów, które są utrudnione i ograniczone, ruchom towarzyszą doznania bólowe i zbaczanie żuchwy w stronę stawu z zablokowanym krążkiem.

Nadmierna czynność mięśni skrzydłowych bocznych powoduje zwiększenie zakresu opuszczania żuchwy powyżej 50mm, trzaski w stawach skroniowo-żuchwowych z nawykowym zwichnięciem żuchwy.

Test podatności wg Gerbera pozwala stwierdzić, czy istnieje zwężenie lub poszerzenie szpary stawowej. W warunkach prawidłowych, dzięki elastyczności krążka stawowego, umieszczenie folii cynowej o grubości 0,3 mm pomiędzy zębami przedtrzonowymi jednej strony nie uniemożliwia osiągnięcia kontaktu zębów po stronie przeciwnej w trakcie zaciskania zębów do pozycji maksymalnego zaguzkowania .