Stomatopatie Protetyczne

Stomatopatie protetyczne są schorzeniami spowodowanymi najczęściej skojarzonym oddziaływaniem kilku czynników etiologicznych. Główne przyczyny powstawania stomatopatii protetycznych to niektóre choroby ogólnoustrojowe, zakażenia grzybami drożdżopodobnymi, uraz mechaniczny. Stomatitis prothetica catarrhalis – w obrębie nabłonka występują zmiany proliferacyjne z ogniskami rogowacenia, obrzęku i wodniczkowego zwyrodnienia komórek, w zakresie zaś tkanki łącznej podnabłonkowej naciek zapalny złożony głównie z jednojądrzastych komórek limfocytopodobnych. 

 

Klasyfikacja Newtona:

Stadium 0 – błona śluzowa jest nie zmieniona, ale pacjent ma odczucia subiektywne w postaci pieczenia, kłucia lub suchości jamy ustnej.

Stadium I – różowe punkty przekrwienia, ograniczone powierzchnie zapalne, zwykle umiejscowione w niezmienionej błonie śluzowej.

Stadium II – rozlane przekrwienie, uogólniony stan zapalny całej błony śluzowej pokrytej płytą protezy, powierzchnia błony śluzowej jest gładka i wrażliwa.

Stadium III – przerostowe ziarninujące zapalenie, błona śluzowa ma guzowata, nierówną powierzchnię, zmiany mogą przekraczać teren pokryty protezą.

Stomatopatię rozrostową można usunąć laserem CO2.

Elektrometalozy są to zmiany patologiczne podłoża protetycznego przyczynowo związane z istnieniem prądów galwanicznych.