Stomatopatie Protetyczne

Stomatopatie protetyczne są schorzeniami spowodowanymi najczęściej skojarzonym oddziaływaniem kilku czynników etiologicznych. Główne przyczyny powstawania stomatopatii protetycznych to niektóre choroby ogólnoustrojowe, zakażenia grzybami drożdżopodobnymi, uraz mechaniczny. Stomatitis prothetica catarrhalis – w obrębie nabłonka występują zmiany proliferacyjne z ogniskami rogowacenia, obrzęku i wodniczkowego zwyrodnienia komórek, w zakresie zaś tkanki łącznej podnabłonkowej naciek zapalny złożony głównie z jednojądrzastych komórek limfocytopodobnych. W przebiegu stomatopatii protetycznych powikłanych zakażeniem grzybiczym występują zaburzenia aktywności limfocytów związanych z odpowiedzią immunologiczną typu komórkowego, występuje grzybica przełyku. Stomatopatię rozrostową można usunąć laserem CO2. Elektrometalozy są to zmiany patologiczne podłoża protetycznego przyczynowo związane z istnieniem prądów galwanicznych. Protezę należy wymienić po 2 tygodniach leczenia farmakologicznego. Farmakologiczne metody leczenia stomatopatii protetycznych polegają na podścielaniu protez materiałami do biologicznej odnowy tkanek, odkażaniu protez. W diagnostyce laboratoryjnej stomatopatii protetycznej z towarzyszącą infekcją grzybiczą wykonuje się badania mykologiczne z wykonaniem preparatu bezpośredniego, wykonanie posiewu i hodowla drobnoustrojów na podłożach izolacyjnych. Stomatopatie protetyczne występują stosunkowo często u chorych na cukrzycę ze względu na osłabienie mechanizmów obronnych błony śluzowej jamy ustnej, upośledzenie wydzielenie śliny, podwyższony poziom glukozy w surowicy krwi oraz ślinie, nieodpowiednią higienę protez.