Diagram Posselta

1 – relacja centralna, położenie więzadłowe, maksymalne dotylne położenie kontaktowe, retruded contact position,

odcinek 1 -2 – poślizg centryczny, deflective path,

2 – maksymalne zaguzkowanie, intercuspal position,

położenie nie zaznaczone 1 mm w dół od punktu 2 – położenie spoczynkowe żuchwy, rest position,

3 – kontakt siekaczy tete-a-tete od strony językowej, edge to edge,

4 – kontakt siekaczy tete-a-tete od strony wargowej, edge to edge,

5 – maksymalna protruzja, maximum protrusion,

odcinek 5 – 3 – łuk protruzyjny, protrusive […]

Kleje Do Protez

W celu poprawy retencji i stabilizacji protez całkowitych szeroko reklamowane są środki adhezyjne tzw. kleje, które mają istotnie poprawić jakość życia pacjentów bezzębnych. Przewlekłe i nadmierne stosowanie środków adhezyjnych może mieć oddziaływanie toksyczne związane z obecnością cynku w ich składzie, wywołującego objawy neurologiczne, ostre przedawkowanie może prowadzić do nudności, wymiotów, utraty apetytu, skurczów, biegunki i bólów głowy; mogą potencjalnie wywierać działanie drażniące błony śluzowej poprzez uszkodzenie naczyń krwionośnych, może dojść do zanieczyszczenia bakteryjnego i grzybicznego w środkach adhezyjnych, nie stwierdzono […]

Proteza Natychmiastowa

po usunięciu zęba protezę powinien wyjąć z jamy ustnej lekarz po 24 godzinach jej użytkowania. Opracowanie modelu gipsowego metodą Reichenbacha polega na usunięciu zęba z modelu i wygładzeniu brzegów kostnych ran poekstrakcyjnych.

Stomatopatie Protetyczne

Stomatopatie protetyczne są schorzeniami spowodowanymi najczęściej skojarzonym oddziaływaniem kilku czynników etiologicznych. Główne przyczyny powstawania stomatopatii protetycznych to niektóre choroby ogólnoustrojowe, zakażenia grzybami drożdżopodobnymi, uraz mechaniczny. Stomatitis prothetica catarrhalis – w obrębie nabłonka występują zmiany proliferacyjne z ogniskami rogowacenia, obrzęku i wodniczkowego zwyrodnienia komórek, w zakresie zaś tkanki łącznej podnabłonkowej naciek zapalny złożony głównie z jednojądrzastych komórek limfocytopodobnych. 

 

Klasyfikacja Newtona:

Stadium 0 – błona śluzowa jest nie zmieniona, ale pacjent ma odczucia subiektywne w postaci pieczenia, kłucia lub suchości jamy ustnej.

Stadium I – […]

Zespół Kelly’ego

Zespół Kombinowany, Zespół Kelly’ego jest sytuacją kliniczną, w której na skutek wieloletniego użytkowania przez pacjenta protezy całkowitej górnej przy zachowanych zębach przednich w żuchwie i brakach skrzydłowych w żuchwie doszło do znacznego zaniku kości wyrostka w strefach bocznych żuchwy i odcinku przednim szczęki, przy dobrze zachowanych guzach szczęki, często występuje także przerost brodawkowaty na podniebieniu twardym. Jest to klasa C2 wg Eichnera.

FGP

Technika FGP, Functionally Generated Path jest to metoda czynnościowego kształtowania powierzchni okluzyjnych opracowana przez Meyera pozwalająca na osiągnięcie harmonijnych stosunków okluzyjnych pomiędzy uzupełnieniami protetycznymi a uzębieniem naturalnym. W metodzie tej zamiast artykulatora do symulacji ruchów żuchwy stosuje się rejestrację tych ruchów bezpośrednio w jamie ustnej pacjenta poprzez wykreślanie i utrwalenie funkcjonalnej drogi guzków zębów przeciwstawnych. W ten sposób rolę artukulatora w tej metodzie sprowadza się do protego urządzenia zawiasowego czyli artykulatora nastawialnego o prowadzeniu zębowym. Metoda FGP stanowi alternatywę postepowania kliniczno […]

Trójkąta Bonvilla

Trójkąta Bonvilla jest to trójkąt równoramienny powstający przez połączenie dwóch kłykci stawowych i punktu stycznego przyśrodkowych siekaczy dolnych.

Masa Stentsa

żywice, woski, wypełniacze, kwasy organiczne, barwniki.

Protetyka

W protetyce szkodzimy żeby pomóc. Protetyka to sztuka planowania obciążeń. Należy zadawać sobie pytanie czy coś co odbiega od normy wymaga leczenia. Leczenie to nie droga resistutio ad integrum, jest to zawsze substytut.

Płaszczyzna Frankfurcka

Płaszczyzna frankfurcka , uszno-oczna, płaszczyzna przechodząca przez górny brzeg skrawka ucha (tragion) czy górny brzeg otworu słuchowego zewnętrznego i najniższy punkt kostnej krawędzi oczodołu (orbitale). Została wprowadzona przez Iheringa w 1872 r. a zatwierdzona na zjeździe antropologów we Frankfurcie nad Menem w 1884 r. Kąt zawarty między płaszczyzną frankfurcką a płaszczyzną Campera wynosi ok. 10-15*.

Bibliografia:

  • Antoni Karasiński: Protezy całkowite. Katowice: Śląska Akademia Medyczna, 2000, s. 63. ISBN 83-87114-72-3.
  • Eugeniusz Spiechowicz: Protetyka stomatologiczna: podręcznik dla studentów. Warszawa: PZWL, 2010, s. 292–293. ISBN 978-83-200-4162-0.
  • Stanisław […]